കാര്മേഘമേ
പണ്ട് നീയൊരു വെളുവെളുത്ത അപ്പൂപ്പന് താടിയായിരുന്നു
തൂവെള്ള കടലാസ് പോലെ..
കാറ്റിന്റെ തോണിയില് യാത്ര തുടങ്ങും മുന്പേ
കാണാത്ത സ്വപ്നങ്ങളുടെ കവിത കുറിക്കാന്
പേന തുറന്നപ്പോള്, ഒരു മഷിത്തുള്ളി
കടലാസില് വീണു കളങ്കമായി !
പൊട്ടു മായ്കും തോറും പടര്ന്നു...
പടര്ന്നു പടര്ന്നു കടലാസില് നിറഞ്ഞു
ഒടുവില് വെളുപ്പിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങള്
കളങ്കമായി തോന്നി !
വെളുത്ത കളങ്കം മായ്ക്കാന്
മഷിക്കുപ്പി തുറന്നു കടലാസ്സില് കമിഴ്ത്തി !!
2009 നവംബർ 16, തിങ്കളാഴ്ച
2009 നവംബർ 14, ശനിയാഴ്ച
എവിടയൊ കളഞ്ഞു പോയ കൗമാരം
ഇലഞ്ഞികള് പൂക്കുന്ന ഗ്രാമത്തിലോ... അതോ നിഴലിന്മേല് നിഴല് വീഴും നഗരത്തിലോ...?
ഇനിയൊരു നൂറു തവണ ജനിക്കേണ്ടി വന്നാലും എനിക്കു സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ. പക്ഷേ അപ്പോഴും എന്റ്റെ ജന്മ ഭൂമി ഭാരതമായിരിക്കണം……
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള് (Atom)